Προγονική κραυγή για εσχάτη προδοσία

Προγονική  κραυγή για εσχάτη προδοσία

 Μη,μην  πουλάτε  χώματα που απείρακτη
 σαβανωμένη πάνω τους η δόξα φτερουγίζει,
που ακόμα  το νερό ,το αίμα δεν το ξέπλυνε
κι ηρωισμούς  ανήκουστους η μνήμη διαφημίζει.  

Ποιοι είστε εσείς,  τυχαίοι κι  ανιστόρητοι!
την γνώμη του λαού πώς  αψηφάτε!
κλέφτες δεσμών και αξιών  ανάξιοι,
με δόλιο τρόπο την  πατρίδα ξεπουλάτε.

Της συμφοράς ηγέτες, λέτε θρίαμβος,
που πλήξατε την μοίρα μας με βέλη
όπλα π’   αιώνιοι οι εχθροί μας σας προμήθευσαν,
 σκληρή κι  αχόρταγη  των  λύκων η αγέλη.

Νονοί   αυτοχριστήκατε αναιδέστατα ,
τράπηκε σ’ άτακτον  φυγή  η Δημοκρατία
Αβλόητα  ‘δόθη η γλώσσα κι η ιθαγένεια
και τ’ όνομα το  ελληνικό, Μακεδονία.

Από το Όλυμπο κατέβα Αλέξανδρε,
ο κίνδυνος δεν ήρθε απ’ την Ασία,
την Θέτιδα στο λίκνο της  οδήγησε
οι δικαστούν οι υπεύθυνοι για εσχάτη προδοσία.

Λαέ  μου εσύ τιτάνα, μα ευκολόπιστε,
πώς  εστραγγάλισες την  πρόγονη σοφία.
Απ΄ το μπαλκόνι της Μακεδονίας  φώναξε :
Ζήτω η Ελλάδα , άκυρη  η μεγάλη προδοσία.

Ελένη Μανιωράκη
(δασκάλα-λογοτέχνις)