ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΗΣ ΑΛΛΗΣ ΑΠΟΨΗΣ

    
.

Το δικαίωμα της αντίθετης άποψης

Ζούμε τώρα και κάποια χρόνια την πλήρη ανατροπή των μέχρι τώρα δεδομένων μας. Αξίες θεμελιωμένες  καταργούνται η αλλαξοπιστούν. Έννοιες ιερές διαχρονικά αποδεκτές, αμφισβητούνται.
«Το Όμαιμον ,το ομόγλωσσον, το ομόθρησκον, το ομότροπον» έννοιες που αποτέλεσαν μέχρι τώρα το συνθετικό ιστό του Ελληνικού Έθνους απαξιωτικά λοιδορούνται κι εξορίζονται από το ελληνικό λεξιλόγιο.  

Ο κόσμος μας αναποδογύρισε κι εμείς δεν βάλαμε ένα χεράκι να τον ανασηκώσουμε, γιατί μας έπεισαν ότι για όλα φταίμε εμείς. Κι όταν όλα ήταν έτοιμα  και για καλό μας βέβαια, άρχισαν να ξεπουλούν την πατρίδα μας. Για εκατό χρόνια καμιά από τις πλουτοφόρες πηγές μας δεν θα μας ανήκει.Αμέσως μετά  έντεχνα και  μεθοδικά άρχισαν να παζαρεύουν την Εθνική μας κυριαρχία. Η αποδόμηση του Εθνικού μας ΕΓΩ είχε συντελεστεί χωρίς να το πάρουμε χαμπάρι.

Η υποχρέωση «να αγαπώ και να σέβομαι την πατρίδα των άλλων» και «το δικαίωμα της αντίθετης γνώμης» έγιναν γλειφιτζούρι στο στόμα των Εθνομηδενιστών.  Κι είναι νοσηρό να δίνεις την ίδια ισχύ και σημασία  σε όλες τις γνώμες. Διαβάσετε, συγκρίνετε και κρίνετε τις παρακάτω διαφορετικές γνώμες.
-"Μητρός τε και πατρός και των άλλων προγόνων απάντων, τιμιότερον εστίν η πατρίς και σεμνότερον και αγιώτερον........" Αυτά μας διδάσκει ο Σωκράτης στον διάλογο "Κρίτων"  Αυτή η άποψη των αρχαίων Ελλήνων  για την πατρίδα
-'Στην σημερινή Ελλάδα για τους πολιτικούς μας η λέξη "πατρίς" όχι μόνον έχει απαξιωθεί, αλλά και απουσιάζει από το λεξιλόγιο τους.

Αντ' αυτής χρησιμοποιούν άλλες λέξεις, όπως "ο τόπος", "η χώρα".

-« Η Μακεδονία είναι μία κι είναι Ελληνική» διακηρύττει  με λαβωμένη την Εθνική του Συνείδηση ο   παραπλανημένος Ελληνικός λαός.
-«Η Μακεδονία δεν είναι μια και ελληνική, υπάρχουν Μακεδονίες κι άλλων κι όταν ακούμε την ιαχή για τη Μακεδονία που είναι μια και ελληνική, αυτό εκλαμβάνεται ως αλυτρωτισμός διακηρύττει ο κος Φίλης. Διαλέγετε και παίρνετε.

-«Καλοί μου Έλληνες, αδέρφια μου... φασίστες, ναζιστές, τρομοκράτες, αναρχικοί, τραμπούκοι. Οφείλουμε να επαγρυπνούμε για την διαφύλαξη της εθνικής μας ακεραιότητας, δεδομένου ότι υπάρχουν ισχυρές διεθνείς δυνάμεις που έχουν στόχο τη σαλαμοποίηση της περιοχής των Βαλκανίων, η μόνη λύση το δημοψήφισμα »,διακηρύττει από βήματος ο μεγάλος Έλληνας Μίκης Θεοδωράκης.
-Δεν ενδιαφέρει την ιερή σύνοδο , το όνομα Μακεδονία για μια γειτονική χώρα, ούτε ενδιαφέρει η Ελληνική ιστορία. Οι καιροί έχουν αλλάξει. Δεν χρειάζονται άλλα συλλαλητήρια. |
Δυο γνώμες διαφορετικές αλλά για τους Έλληνες  ποια η ισχύ εκάστης;

-Η Μακεδονία ήταν από αρχαιοτάτων χρόνων ελληνική πιστεύει ακράδαντα η πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Το μαρτυρούν  οι ιστορικές μνήμες, τα αρχαία μνημεία, το μαρτυρά το φτερούγισμα της ψυχής μας κι όσοι την προδώσουν θα κατηγορηθούν για εσχάτη προδοσία.
Κι η άλλη άποψη έρχεται έξωθεν.
-Η κυρία Μέρκελ  δια του Γερμανικού Τύπου  μας διεμήνυσε  αυτά που ειπώθηκαν στην κατ’ ιδίαν συνάντηση με τον μεγάλο ηγέτη Τσίπρα
 «Από τη στιγμή που η «Μακεδονία» (Σκόπια) αναδείχθηκε ως κράτος μετά την πτώση της πρώην Γιουγκοσλαβίας, η Ελλάδα την ταλαιπωρεί και τη μποϊκοτάρει. Θεωρούν (οι Έλληνες) ότι ο γεωγραφικός προσδιορισμός και η αναγωγή στον κατακτητή Μακεδόνα Βασιλιά Μέγα Αλέξανδρο (356-323 π.Χ) ανήκει μόνο σε αυτούς» και συνεχίζει ειρωνικά. «Αλλά το σύγχρονο ελληνικό κράτος έχει τόση σχέση με την αρχαία Μακεδονία όσο η σημερινή Γερμανία με την Αυτοκρατορία του Καρλομάγνου». Με ποιων την άποψη είσαι;

 Αλήθεια πιο ζόρι τραβούσε η Μέρκελ κι ήρθε να υπενθυμίσει στην κυβέρνηση, τις υποχρεώσεις της; Γιατί πρέπει πάντα να έχουμε στην πλάτης μας αυτά που ξένοι μας υπαγορεύουν ακόμη κι αν είναι επιζήμια για τον τόπο μας;  Γιατί οι εκάστοτε κυβερνώντες υπακούουν στις εντολές τους; Πιέζονται λένε. Να μας γνωστοποιήσουν ποιες οι απειλές  ,να πάρουμε όλοι μαζί τις αποφάσεις και να μην τα φορτώνεστε εσείς οι αθώοι.  Μήπως είναι δελεαστικές οι απειλές; Αλλιώς πώς ερμηνεύεται το φαινόμενο της υπεράσπισης της άλλης άποψης αφού είναι επιβλαβής για τον ελληνικό λαό.
Πολλές οι γνώμες κι οι  απόψεις κι είναι δικαίωμα του κάθε  ανθρώπου ,όσο αφορά την προσωπική του επιλογή, όταν όμως πρόκειται για το μέλλον ενός λαού, αυτή η διαφορετική άποψη όπως τίθεται τώρα μπορεί να θεωρεί και ως  προδοσία.
Με αυτήν την λογικοί ο Εφιάλτες κι οι δοσίλογοι μπορούν να επικαλεστούν το δικαίωμα της άλλης γνώμης και να απαιτήσουν σεβασμό σε αυτή. Όχι, οι εκάστοτε προδότες δεν έχουν απλά μια «αντίθετη άποψη», απλώς είναι εχθροί της πατρίδος τους.
Ενημερώστε μας προς τι τόση εμμονή στις ξένες αποφάσεις.
Τι κερδίσαμε, τι χάσαμε! Τι δώσαμε τι πήραμε, τι έχουμε τι θα μας μείνει!  Εφταφάνερα τα ερωτήματα! Υποστείλαμε την σημαία της Εθνικής μας ταυτότητος  και την μοιραστήκαμε με  έναν ανύπαρκτο λαό και  του χαρίσαμε άνευ ανταλλάγματος γλώσσα, ιστορία, ιθαγένεια. Ο Ελληνικός λαός που δεν σηκώθηκε από την πολυθρόνα της αδράνειας όταν έχασε, περιουσία, μισθούς , τον ανθό της γνώσης, τώρα βγήκε από το λήθαργο του. Αλλοίμονο όλα χαμένα, αλλά την Εθνική του συνείδηση δεν θα την ξεπουλήσει . Κι όμως συμβαίνει κάτι τρομερό.
Οι Έλληνες χωρισμένοι στα δύο.   Είναι επικίνδυνο το διχαστικό  φαινόμενο που προωθεί η τοξική αυτή συμφωνία.Το ζήσαμε. Έχουν περάσει τόσα χρόνια κι όμως δεν λέει να πεθάνει.
Βρυκολιάκιασε αυτός ο διχασμός και με την πρώτη εμφανίζεται και σημαδεύει τα καινούρια. Έλληνες, μόνο ενωμένοι μεγαλουργήσαμε. Πολλά τα συμφέροντα των μεγάλων κι εμείς  λίγοι, αλλά ξεχωριστοί.
 Η Ελλάδα που πρωτεύει στον αθλητισμό, στις τέχνες, στην ευρεσιτεχνίες, στην έρευνα, ζητιάνα στα πόδια μιας κακής μητριάς Ευρώπης, είναι υποχρεωμένη να υπακούει σε   προσταγές που μειώνουν το Εθνικό της μεγαλείο . Να σου γίνει μάθημα Έλληνα ότι ηγέτες  που εσύ επέλεξες  πρόδωσαν τα οράματα σου. Ποια τα οράματα σου λαέ μου; Να ξέρεις ότι μόνο οι μεγάλες  προσδοκίες, δημιουργούν μεγάλους ηγέτες. 

ΕΛΕΝΗ ΜΑΝΙΩΡΑΚΗ
(δασκάλα, λογοτέχνις)

Η ΠΡΩΤΟΚΟΡΗ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

Η ΠΡΩΤΟΚΟΡΗ  ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

13 Φεβρουαρίου  2018

«Αυτήν την χώρα που’χει τον ήλιον
για μαξιλάρι,
περάστε κόσμε ποιος θα προλάβει
 ποιος θα την πάρει.

Δεν έχουν περάσει μέρες  που ένας οργισμένος λαός ξεχύθηκε στους δρόμους κι έβγαλε μέσα από την ψυχή του όλο τον συσσωρευμένο θυμό για τις αδικίες  που έγιναν και γίνονται εις βάρος του ίδιου και της πατρίδος του. Οι τεχνικές υποταγής που χρόνια τώρα εφαρμόζονται έχουν κάνει πολύ καλά τη δουλειά τους. Και τώρα  ο Έλλην ξεσπάθωσε και φώναξε κραυγή μεγάλη. « Η Μακεδονία είναι μία κι είναι Ελληνική». Δηλαδή διατυμπανίσαμε τα αυτονόητα, αλλά μπροστά στην γενικευμένη υποταγή αυτό ήταν μια νίκη. Νιώσαμε την υπερηφάνεια μας  να φθάνει στα ουράνια για μια μονάχα μέρα, την άλλη να ‘σου και ξετρύπωσε από το συρτάρι το υπερόπλο. Όπλο κατά της ανυπακοής του όχλου. Το όνομα αυτού NOVARTIS. Ένα όπλο που άνοιξε τα στόματα των ΜΜΕ,  φίμωσε τα στόμα των Ελλήνων και κοίμησε εν τη γεννέσει της την εθνική μας υπερηφάνεια (πιπέρι στο στόμα αυτή η λέξη την εποχή της εφαρμοσμένης  δουλείας).Ο Ελληνικός λαός τώρα πια δεν πείθεται. Το έγκλημα και τιμωρία δεν ισχύει σε οικονομικές  απάτες. Το μαύρο χρήμα λόγω χρώματος δεν φαίνεται. Πάλι μεγάλες φωνές, πάλι φοβέρες και απειλές εκατέρωθεν. Ότι δεν τους  συμφέρει παραγράφεται,  άμεσα τα άλλα θα παραγραφούν αργότερα.  Αρκεί να αποπροσανατολίσουν το ποίμνιο. Κι έτσι χάσαμε πατρίδα και δικαιώματα και το σπουδαιότερο χάσαμε την ικανότητα να τα προστατεύσουμε και να τα  διεκδικήσουμε.    Και τώρα που ο παντεπόπτης οφθαλμός του γείτονα σουλτάνου εποπτεύει και ηγεμονεύει τα του Αιγαίου με τρόπο επικίνδυνο και παράλογο τι θα κάνουμε;  Τουρκικά σκάφη σουλατσάρουν  στα ελληνικά νερά του Αιγαίου ενοχλώντας τους ψαράδες  των γαλανών νησιών μας. Εμείς αυτοσυγκράτηση και νηφαλιότητα, κι  αυτοί να κινούνται στο Αιγαίο σαν στο σπίτι τους . Εμείς ψυχραιμία, κι οι Τούρκοι αποδέσμευση κανόνων πολέμου. Εμείς εραστές της ειρήνης να αρνούμαστε να εμπλακούμε  στις στημένες σκηνές ενός μασκαρέμένου πολέμου κι η  τουρκική ακταιωρός να κινείται πέρα των εθνικών της συνόρων και αντίθετα από τους κανόνες ναυσιπλοϊας. Αν είχαμε νεκρούς πάλι θα αποδίδαμε τον θάνατο τους στις άσχημες καιρικές συνθήκες ,όπως κάναμε για τους τρεις ήρωες των ΙΜΙΩΝ. Τι έχουν να χάσουν αν επαναλάβουν το έγκλημα και θα το ονομάσουν και πάλι καθήκον. Ψυχραιμία αλλά ως πότε; Οι παραβιάσεις στο Αιγαίο προκλητικές, το γεωτρύπανο στην Κύπρο καθηλωμένο  υπό τις απειλές Ερντογάν με τους τούρκους να απαιτούν να προκαλούν να παραβιάζουν, να παρεμποδίζουν να χτυπούν ελληνικά πλοία που τολμούν να κινούνται σε θάλασσες από πάντα ελληνικές. Μα τόσο τσαμπουκά πια; Κανένας δεν βρίσκεται να τον βάλει στη θέση του;  Το σκάφος «ΓΑΥΔΟΣ» αποκτήθηκε με χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με σκοπό την επιτήρηση των θαλασσίων ελληνικών και ευρωπαϊκών συνόρων.
Πού είσαι μαμά Ευρώπη να διαφυλάξεις τα σύνορα σου; Με αυτά κι άλλα πολλά δεν μας παραμύθιασαν κατά την ένταξης μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση:. Πού είναι οι Εταίρου, οι σύμμαχοι; που είναι το ΝΑΤΟ ο ΟΗΕ θα πάρουν θέση ή θα αρκεστούν σε καταδικαστικές ανακοινώσεις όπως έκαναν κατά την εισβολή του Αττίλα στην Κύπρο . Βρισκόμαστε στο έλεος ενός παρανοϊκού ηγεμόνα που όταν χάνει  (Συρία) γίνεται επικίνδυνος.
« Παραβάτη των διεθνών συνθηκών κι ανιστόρητε γείτονα το σπίτι που κατοικείς ήταν δικό μου και τώρα διακηρύττεις πως είναι δικός σου και ο κήπος που μου απέμεινε.  Δεν έχεις καν το θάρρος να παραδεχτείς ότι το μερίδιο της ευθύνης είναι αποκλειστικά δικό σου. Βγες και πες παλληκαρίσια  ότι φταίς, γιατί θες τα νησιά μας για δικά σου. Εκεί διαφέρουμε,  ποτέ δεν διεκδικήσαμε ξένες πατρίδες, αλλά υπερασπιζόμαστε με ηρωισμό αυτά που μας ανήκουν. Εμείς οι απλοί πολίτες διακατεχόμενοι από το αίσθημα της αδικίας και φουλαρισμένη την ψυχήν μας από την ρήση ότι οφείλουμε   να μην παραδώσουμε   στην νέα γενιά την πατρίδα «ουκ ελλάτω» ας βγούμε στους δρόμους να βροντοφωνάξουμε  πάλι τα αυτονόητο «ότι το Αιγαίο είναι ελληνικό και μας ανήκει από πάντα» και τα νησιά του είναι  :

«Του Ποσειδώνα ολόλευκες γαλέρες που πετρώσαν
σαν θύελλες πυρογενείς τ’άστρο της γης κυκλώσαν.
Θεός του Αιγαίου από ψηλά στην πλάτη τ’ακουμπάει.
σκουφιά ολοκίτρινα χρυσά ο ήλιος τους φοράει.

Είστε στολίδια ολάνθιστα στον κάμπο της κυράς σας
γεια σας πανέμορφα νησιά, νησιά τσ’ Ελλάδος γεια σας !

ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΝΥΠΝΙΟΝ

Α΄ ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΟΙΗΣΗΣ 18/12/17
(Δευκαλίων ο Θεσσαλός)

Ελλάδος ενύπνιον
Γλαύξ εθεάθη, στου ιερού βράχου την κόμη.
πριν ο ήλιος βουτήξει στην δύση ακόμη.
Τον Παρθενώνα ζυγώνει και με κοίταγμα θείον
αρχίζει τους θρήνους επ’ των ερειπίων:

«Ελλάδα του Δία, του φωτός του Φειδία.
Των Θεών αραξοβόλι, φιλοσόφων περβόλι.
Του Φοίβου πατρίδα, του ωραίου κοιτίδα.
Του Διόνυσου φύτρα, του Έρωτα μήτρα.

Ελλάς της σοφίας, της Δημοκρατίας.
Γεννήτρα του Ορφέα, των Σοφών, του Θησέα .
Του Θαλή, του Σωκράτη, του ιατρού Ιπποκράτη.
του Αλεξάνδρου, με τ’ άτι, του δεινού στρατηλάτη.
Του Πλάτωνα Ελλάδα, κράτα ολόρθη την δάδα.

«Έστιν ουν τραγωδία» ο Αριστοτέλης ορίζει,
της αγάπης τα πλάτη ο Σοφοκλής καθορίζει.|
Ευριπίδες, Αισχύλοι, του θεάτρου μας ήλιοι.
Μάνα του Πυθαγόρα, στάσου ορθή και προχώρα.
Ηρώων η πλάστρα, μάνα Ελλάδα ανάστα.

Ο Μιλτιάδης, προστάζει κι ο Λεωνίδας σου τάζει,
πως είναι κοντά σου , Ελλάδα μάνα μας γεια σου,
σε πονούν τα παιδιά σου,
σ’ αγαπούν τα παιδιά σου
Μάνα Ελλάδα μας βιάσου».

Αυτά είπε στα πλήθη κι η γλαυξ εβουβάθη
κι η φωνή της εχάθη στων αιώνων τα βάθη
Κι εκεί μπρος στα πλήθη τα φτερά μεγεθύνει
κι εμφανίστη στην θέση της η γλαυκώπις Αθήνη.

ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΩΝ ΜΟΝΟΓΕΝΩΝ ΥΙΩΝ ΤΩΝ ΘΕΩΝ (Χειμερινό Ηλιοστάσιο 21 Δεκεμβρίου

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΩΝ ΜΟΝΟΓΕΝΩΝ ΥΙΩΝ ΤΩΝ ΘΕΩΝ (Χειμερινό Ηλιοστάσιο)

Η παρουσία των Ελλήνων και του Ελληνικού πολιτισμού χάνεται στο βάθος του χρόνου.
Στην κυριολεξία εξαπλώνεται σε όλον τον κόσμο, αφού πέρασε στάδια κυκλικής καταστροφικής εξέλιξης παγκόσμιας εμβέλειας. (Τρεις κατακλυσμοί,του Ωγύγου, του Δαρδάνου και του Δευκαλίωνα)
Θρησκεία τους ήταν η παγκόσμιος θρησκεία της χρυσής εποχής, προσαρμοσμένη στην νοοτροπία και στην ιδιοσυγκρασία των Ελλήνων. Οι Έλληνες δεν πίστευαν δεν προσκυνούσαν, αλλά απέδιδαν τιμές στους θεούς τους με πολλούς τρόπους .
Οι πρώτες Ηλιακές θεότητες που εμφανίζονται στην Θεογονία του Ησίοδου είναι οι Τιτάνες Υπερίων και Θεία ,οι γενήτορες του Ήλιου, της Ηούς και της Σελήνης.
Αργότερα στην θρησκευτική αντίληψη των προγόνων μας κυριαρχεί η λατρεία του ήλιου,ο οποίος είτε σαν Υπερίων,είτε σαν Απόλλων ήταν ο σημαντικότερος θεός των Ελλήνων.
Ο Ήλιος όμως κατείχε δεσπόζουσα θέσησε σε όλες τις αρχαίες θρησκείες .Στο μακρινό παρελθόν, για τον πρωτόγονο η παρατήρηση και η κατανόηση των εποχικών μεταβολών που επέβαλε η πορεία του Ήλιου, οι Ισημερίες και τα Ηλιοστάσια, ήταν θεμελιώδης προϋπόθεση για την επιβίωσή του.
Στις ισημερίες και στα αντίστοιχα Ηλιοστάσια τοποθετήθηκαν σπουδαίες γιορτές με θαυμάσιο τελετουργικό και λαϊκά -κατά τόπους- έθιμα, τα οποία εκχριστιανισμένα επιζούν μέχρι σήμερα.
Η εαρινή ισημερία (21 Μαρτίου) και η αντίστοιχη φθινόπωρινή Ισημερία
(22 Σεπτεβμρίου) χρησιμοποιήθηκαν ως ημερολογιακά ορόσημα.
Το θερινό(21 Ιουνίου) γιόρταζαν την δόξα του ήλιου και το χειμερινό ηλιοστάσιο(22 Δεκεμβρίου)
την γέννηση των μονογενών υιών του Θεού.
Κατά την χειμερινή τροπή του ήλιου χειμερινό Ηλιοστάσιο (22 Δεκεμβρίου) οι Έλληνες γιόρταζαν την γέννηση του Διόνυσου του Ζαγρέως. Η εορτή αυτή ήταν υψίστης σπουδαιότητας γιατί η ανθρώπινη ψυχή έφτανε στα όρια τέτοιας διανόησης που μπορούσε με τις επιδράσεις του Ουρανού να εκδηλώσει ικανότητες προς απόκτηση γνώσης με τη βοήθεια της οποίας μπορούσε να κατακτήσει τα μέσα της πνευματικής της ανόδου.
Αλλά κι οι άλλοι μονογενείς υιοί του θεού, οι μεγάλοι δάσκαλοι και μύστες, οι οποίοι υπήρξαν ιδρυτές όλων των αρχαίων θρησκειών γεννήθηκαν κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο. Γέννηση τους όμως δεν είναι η ανθρώπινή τους εμφάνιση,αλλά η αλληγορική εικόνα της πνευματικής τους αναγέννησης ,αφού κατανικηθεί ο τιτανικός τους κόσμος.
Κατά το χειμερινό Ηλιοστάσιο (από 21 μέχρι 27 Δεκεμβρίου) γεννήθηκαν: Ο Απόλλων-Φοίβος -Διόνυσος – Ζευς για τους Έλληνες, ο Όσιρις για τους Αιγυπτίους, ο Μίθρας
για τους Πέρσες,ο Βράχμα για τους Ινδούς,ο Βάαλ για τους Βαβυλωνίους και τόσοι άλλοι Μεσσίες.
Ο Όσιρις είχε πάνω από 200 ιερά ονόματα, συμπεριλαμβανομένων των «Κύριος Κυρίων», «Βασιλεύς Βασιλέων», «Θεός Θεών», «Ανάσταση και Ζωή», «Καλός Ποιμήν».Η έλευσή του είχε προαναγγελθεί από Τρείς Σοφούς Άνδρες.
Ο Βάαλ είναι μια Θεία Αρχή, που αντιπροσωπεύει, και συμβολίζει την κάθοδος του πνεύματος , την δέσμευσή του με την ύλη, είναι η φυσική δημιουργία, είναι η γέννηση!
Αυτή η κάθοδος του πνεύματος στην ύλη είναι ό, τι αναφέρεται σε ορισμένα
θρησκευτικά κείμενα ως «πτώση» και «προπατορικό αμάρτημα». Ωστόσο, "η πτώση", ή το "προπατορικό αμάρτημα" δεν είναι η αυτοεπιβαλλόμενη ενοχή, όπως πολλοί από εμάς πιστεύουν.
Ο Βράχμα, είναι ο θεός δημιουργός της Ινδουιστικής Τριάδας: Βράχμα-Βισνού-Σίβα
Ο Μίθρας γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου, ως απόγονος του Ήλιου, μέσα σε μια σπηλιά.
Στις κατακόμβες της Ρώμης έχει διατηρηθεί ένα κατάλοιπο της παλιάς Μιθραϊκής λατρείας. Είναι μια εικόνα του Μίθρα που είναι βρέφος στην αγκαλιά της Μητέρας του, και στα πόδια τους προσφέρονται δώρα από Πέρσες Μάγους.
Ο Μίθρας αποκαλείτο ως «ο καλός ποιμήν», «η οδός της αλήθειας» και «το φως το αληθινό», επίσης αναφέρεται ως, ο Λυτρωτής, ο Σωτήρας, ο Μεσσίας και ήταν αυτός που ταυτίστηκε τόσο πολύ με το λιοντάρι και το αρνί.
Ο Μίθρας ετάφη σε έναν τάφο και μετά από τρεις μέρες αναστήθηκε. Η ανάστασή του γιορταζόταν κάθε χρόνο.
Ο Απόλλων-Φοίβος -Διόνυσος Ζευς, γεννήθηκε μέσα σε ένα σπήλαιο στο όρος Ίδη της Κρήτης.. Κινδύνευε από τον Κρόνο(όπως ο Χριστός από τον Ηρώδη).Τα ζώα που είχαν σαν χειμερινό τους καταφύγιο το σπήλαιο της Ίδης οδηγούμενα από ένστικτο με την ανάσα τους ζέσταναν το βρέφος αιώνες πριν κάνουν το ίδιο, στο σπήλαιο της Βηθλεέμ.
Κατά τα Διονυσιακά μυστήρια ο Ζευς ανακύρηξε τον Διόνυσο «Υιό του». Ο Διόνυσος δε, φαίνεται να λέει στους υπό μύηση «είμαι η ζωή και ο θάνατος».
Ο Ορφέας και άλλοι συνδέουν τη γέννηση του Διόνυσου με την εμφάνιση ενός ιδιαίτερα λαμπρού αστεριού γι’αυτό τον ονομάζουν «αστροφαή».
Στην πραγματικότητα κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο οι αρχαίοι λαοί γιόρταζαν την αναγέννηση του φωτός.
Γιατί ενώ ο ήλιος έτεινε να εξαφανιστεί(εννέα ώρες η μέρα) ξαφνικά στέκεται. Τρεις ολόκληρες μέρες δεν αλλάζει θέση στο ουράνιο στερέωμα και την 25η Δεκεμβρίου εμφανίζεται αναγεννημένος κλέβοντας από τη νύκτα(σκότος) το φως και χαρίζοντας το στην ημέρα.
Τα Ηλιούγεννα λοιπόν γιόρταζαν την 25η Δεκεμβρίου οι πεφωτισμένοι μας πρόγονοι, πριν η «εξ αποκαλύψεως θρησκεία» οικειοποιηθεί και φέρει στα δικά της μέτρα όσα από την θρησκεία των Ελλήνων δεν μπόρεσε παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειες να εξαφανίσει και να δαιμονοποιήσει.
Τελικά τον 4ο αιώνα ο Πάπας Ιούλιος αναγκάστηκε να ορίσει τα γενέθλια του Ιησού στις 25 Δεκεμβρίου του Ιουλιανού ημερολογίου, βαφτίζοντας Χριστούγεννα τις γιορτές και τα έθιμα που προϋπήρχαν.
Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που οι Έλληνες περιμένουν με συγκίνηση την γέννηση του Θεανθρώπου που τώρα ονομάζεται Ιησούς, γιατί μέσα στα κύτταρα τους κουβαλούν υποσυνείδητες μνήμες της γέννησης των δικών τους Θεών αιώνες πριν.
«Είθε το φως του πάμφωτου Αστέρα να διαλύσει τις κακιές και τα μίση
και να φέρει την ανάσταση στην πολύπαθη πατρίδα μας. Γένοιτο!
ΕΛΕΝΗ ΜΑΝΙΩΡΑΚΗ-ΖΩΙΔΑΚΗ
(δασκάλα,ποιήτρια ,συγγραφέας)

Μου αρέσει!Δείτε περισσότερες αντιδράσεις

ΣχολιάστεΚοινοποιήστε

ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΕΝΤΡΟΛΑΤΡΕΙΑ ΤΩΝ ΜΙΝΩΙΤΩΝ ΣΤΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΆΤΙΚΟ ΔΕΝΤΡΟ

Από την δεντρολατρεία των Μινωιτών στο χριστουγεννιάτικο δέντρο

Ω! μύθοι ανερμήνευτοι πόσες αλήθειες  και γεγονότα κρύβετε; Πόσα μυστικά εντέχνως  κεκρυμμένα  θέλετε να μας αποκαλύψετε;
 

Επί βασιλείας του Μίνωα δημιουργήθηκε στο Αιγαίο ένας πολιτισμός που ακόμη και σήμερα δεν μπορούμε να συλλάβουμε την μεγαλοσύνη του.

Πάνω από 6000 χρόνια  οι δικοί μας πρόγονοι κατοικούσαν τον όμορφο αυτό τόπο, που ΚΡΗΤΗ ονομάστηκε, από το όνομα μιας Νύμφης των Εσπερίδων λένε.

Άνθρωποι των σπηλαίων μάς αφήνουν χαραγμένα στην πέτρα μηνύματα της καθημερινής τους ζωής.

   Τρέφονται   με άγριους καρπούς, χοχλιούς, βολβούς , χόρτα, φρούτα  κι ο άγριος αίγαγρος θα τους  εξασφαλίσει τροφή, δέρμα λίπος. Κατασκευάζουν τα πρώτα αγγεία και χαράζουν πάνω τους εικόνες από  έναν  πολιτισμό έμβρυο που εγκυμονούσε τον ερχομό ενός ασύλληπτης έκτασης   πολιτισμού. Το πρώτο ζώο που λατρεύτηκε ήταν ο Ταύρος. Σύμβολο τοτέμ της δύναμης και της γονιμότητος. Δύσκολο θέμα και ακανθώδες είναι θρησκεία των Κρητών κατά την Μινωική εποχή. Σίγουρα πέρασαν πολλά στάδια μέχρι να φτάσουν στην τελική της μορφή. Κι αυτά δεν τα βρήκαμε κάπου γραμμένα. Από  αναπαραστάσεις, ζωγραφιές, σφραγιδόλιθους, ειδώλια προσπαθούμε να μαντέψουμε και να κατανοήσουμε  την θρησκεία τους και τον τρόπο έκφρασή της.

Οι πρώτοι οικισμοί, η εξημέρωση ζώων, η καλλιέργεια της γης, τούς εμφανίζει την ανάγκη να λατρέψουν, να ικετεύσουν,  να δοξάσουν τον υπεύθυνο της ύπαρξης και της ζωής τους. Έψαξαν και βρήκαν τους θεούς τους, όχι στον ουρανό αλλά  εδώ στην γη.

 Σε μικρά πήλινα ειδώλια εκτός των γυναικείων ή αντρικών μορφών ποζάρει αξιοπρεπής η πρώτη  θεότητα «η Μεγάλη Μητέρα». Παχύσαρκη με μεγάλα στήθη   εγγυάται ότι θα τους θρέφει αιωνίως. Η θρησκεία αρχίζει με τον καιρό  να παίζει σημαντικό ρόλο στην κοινωνία τους αν και δεν άφησαν μνημειώδη θρησκευτικά έργα, ούτε ναούς, ούτε  κι αγάλματα. Πάνω σε ιερά κορυφής ή κάτω από τα δέντρα πρόσφεραν αναίμακτες θυσίες.  .  Από τα προϊστορικά ακόμη χρόνια μέχρι σήμερα το δέντρο βρέθηκε στο επίκεντρο της θρησκευτικής λατρείας, πολύ πριν την δημιουργία των πρώτων ναών.

Η μεγάλη θεότητα στην Κρήτη είναι η ίδια η φύση, η μεγάλη Μητέρα. Η οποία απεικονίζεται άλλοτε σε κορυφή βουνών ως «ποτνεία των θηρών»ή ως «ορεία μήτηρ» άλλοτε εικονίζεται να κρατάει στα χέρια ή να έχει τυλιγμένο στο κορμί της ένα φίδι ως « Θεά των Όφεων» ή συνδέεται με το ιερό δέντρο, το δέντρο της ζωής, των πουλιών και των λουλουδιών. Αρχαιολογικά ευρήματα μαρτυρούν πώς στην Μινωική Κρήτη η λατρεία της Μεγάλης θεάς συνδυάστηκε με την δεντρολατρεία. Αυτό μας πληροφορεί η παράσταση  μιας σαρκοφάγου που βρέθηκε στην Αγία Τριάδα στην Μεσσαρά της Κρήτης κι όχι μόνο. Μετά απ’ αυτά δε θα παραξενευτούμε όταν μάθουμε  ότι σε ένα Μινωικό χάραγμα με σκηνή δεντρολατρείας (το σημερινό χριστουγεννιάτικο δέντρο, παρουσιάζεται ομοίωμα της παράστασης της σπηλαιϊκής  γέννησης  «Θείου βρέφους».

          Σ’ αυτά  τα ιερά δέντρα  οι Μινωίτες και όχι μόνο, κρεμούσαν ομοιώματα, όπως κούκλες και περιστέρια, που συμβολίζανε  την «επιφάνεια» την εμφάνιση δηλαδή  στους ανθρώπους του θείου βρέφους που γεννήθηκε σε κάποιο σπήλαιο.  Προϋπήρχε  λοιπόν το χριστουγεννιάτικο δέντρο πριν την γέννηση στην Βηθλεέμ, όπως προϋπήρχε και το σπήλαιο εντός του οποίου γεννήθηκε η «άμπελος η αληθινή».

Οι παραστάσεις των ιερών δέντρων μας παρέχουν πληροφορίες και για την άσκηση  της πανάρχαιας λατρείας του ιερού τούτου δέντρου. Σκηνή δεντρολατρείας( χρυσό δακτυλίδι σφραγίδα) παριστάνει την θεά καθιστή στην ρίζα ενός δέντρου κι απέναντι της οι λατρεύτριες κρατώντας και κουνώντας ρυθμικά κλαδιά ελιάς αλλά κι άλλων δέντρων χόρευαν εκστατικούς χορούς και τελούσαν ιεροπραξίες  με σκοπό να προκαλέσουν επιφάνειες θεών, που αφορούσαν  αυτό το ίδιο το δέντρο στο οποίο υποκρύπτεται η υπέρτατη θεότητα που στην προκειμένη περίπτωση είναι η  «Μεγάλη Μητέρα». H λατρεία κορυφώνεται σ' ένα βίαιο εκστατικό χορό κατά τον οποίον τινάζουν το δέντρο ή σπάζουν ένα κλαρί. Tο ότι έχουμε να κάνουμε με γνήσια δεντρολατρεία, είναι καταφανές Διακριτικά των "Iερών Δέντρων "είναι ένα μεγάλο επιβλητικό δέντρο, σχεδόν πάντοτε περιφραγμένο με περίβολο και συνεπώς απομονωμένο "ιερό". Λατρεία όμως των ιερών δέντρων έχουμε και στην Ελλάδα που το στολισμένο κλαδί ονομάζεται Ειρεσιώνη.  Σύμφωνα με την παράδοση, το έθιμο καθιερώθηκε από τον Θησέα, όταν ξεκίνησε για την Κρήτη για να σκοτώσει τον Μινώταυρο. Ύστερα, σταμάτησε στην Δήλο, όπου έκανε θυσία στον Απόλλωνα, λέγοντας ότι, σε περίπτωση που κερδίσει την μάχη με τον Μινώταυρο, θα του πρόσφερε στολισμένα κλαδιά ελιάς για να τον ευχαριστήσει. Επιστρέφοντας στην πατρίδα του, ο Θησέας εκπλήρωσε την υπόσχεσή του καθιερώνοντας τον θεσμό της Ειρεσιώνης. Το θεοκρατικό καθεστώς του Βυζαντίου καταδίκασε το έθιμο ως ειδωλολατρικό και απαγόρευσε την τέλεσή του. Ωστόσο, οι Έλληνες που ταξίδευαν πολύ, το μετέδωσαν στους Βόρειους λαούς, οι οποίοι λόγω έλλειψης ελαιοδέντρων, στόλιζαν κλαδιά από τα δέντρα που φύονταν στις περιοχές τους, όπως είναι τα έλατα. Αιώνες αργότερα το ίδιο έθιμο επανεισάχθηκε στην Ελλάδα από τους Βαυαρούς που συνόδεψαν τον Όθωνα στην Ελλάδα, ως δικό τους Χριστουγεννιάτικο έθιμο.  Στα ανάκτορα του Ναυπλίου το 1833 στολίστηκε πανηγυρικά  από τον Βασιλιά Όθωνα το έλατο ως πρώτο  Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Το έθιμο αφυπνίστηκε στις ελληνικές συνειδήσεις  και νίκησε κατά κράτος το καραβάκι που είχε στο μεταξύ επικρατήσει ως έθιμο που ταίριαζε στην ναυτική Ελλάδα. Χωρίς βέβαια να μειώσει την ελληνικότητα του εμβλήματος του ελληνικού καραβιού.

Αρχαιοελληνικές  από ότι φαίνεται και μάλλον Μινωικές είναι και οι ρίζες του στολισμού του χριστουγεννιάτικου δένδρου. 

 Στην αρχαία Ελλάδα οι πρόγονοι μας στόλιζαν την Ειρεσιώνη (από το είρος = έριον, μαλλίον), η  οποία ήταν κλάδος αγριελιάς (κότινος) στολισμένος με γιρλάντες από μαλλί λευκό και κόκκινο και τους πρώτους φθινοπωρινούς καρπούς (σύκα, καρύδια, αμύγδαλα, κάστανα, δημητριακά, κ.λ.π., εκτός του μήλου και του αχλαδιού). Ήταν έκφραση ευχαριστίας για την γονιμότητα του λήξαντος έτους και παράκληση συνεχίσεως της γονιμότητας και ευφορίας και κατά το επόμενο έτος και ήταν αφιερωμένη στην Αθηνά, τον Απόλλωνα και τις Ώρες (Ευνομία, Δίκη, Ειρήνη).
Την εβδόμη ημέρα του μηνός Πυανεψιώνος (22 Σεπτεμβρίου – 20 Οκτωβρίου), παιδιά των οποίων και οι δύο γονείς ζούσαν, περιέφεραν την Ειρεσιώνη στους δρόμους τής πόλης των Αθηνών τραγουδώντας τις καλένδες (κάλαντα) από σπίτι σε σπίτι  παίρνοντας το φιλοδώρημά τους από τον νοικοκύρη ή την κυρά(σας θυθμίζει τίποτα αυτό);  Όταν έφθαναν στο σπίτι τους κρεμούσαν την Ειρεσιώνη πάνω από την εξώπορτά τους, όπου έμενε εκεί μέχρι την ιδία ημέρα του νέου έτους, οπότε, αφού τοποθετούσαν την νέα, κατέβαζαν την παλιά και την έκαιγαν. Άλλα παιδιά κρεμούσαν την Ειρεσιώνη πάνω από την θύρα του Ιερού του Απόλλωνος.

Οι Έλληνες, που η κυτταρική τους μνήμη φυλάει έστω και εν αγνοία τους  ακέραια την  αρχαιοελληνική τους παράδοση  ενθυμούντο την Ειρεσιώνη, κι ως εκ τούτου  υιοθέτησαν πολύ γρήγορα το Χριστουγεννιάτικο δέντρο με το έλατο (κατά τόπους και κυπαρίσσι).

 Καλές γιορτές 

ΕΛΕΝΗ ΜΑΝΙΩΡΑΚΗ –ΖΩΙΔΑΚΗ

(δασκάλα-λογοτέχνις)

ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ

Υπό διάλυση

Δεν αντέχω να θωρώ,
το δικό σου ξεπεσμό,
Έλληνα του κόσμου πρώτε
για δεν γίνεσαι όπως τότε.

Πώς αντέχεις γιε θεών,
 οι φονιάδες των λαών,
 την πατρίδα σου να γδύνουν
 σαν ζητιάνα να την φτύνουν.

 Πώς ανέχεσαι να   ζεις
 υπό  κράτος απειλής.
η αξιοπρέπεια κομμάτια
λείπει η χαρά  απ’ τα μάτια.

Του πολιτισμού ο ναός,
 κι ο αδούλωτος λαός ,
δες στο χάος οδηγούνται
 δίκαια  αγώνων  καταργούνται.

Πάρ’ του Δία την Αιγίδα,
 του Αχιλλέα την ασπίδα
φώναξε τον θεό Άρη,
 του πολέμου μακελάρη.

Διώξ’ του ξένους απ΄την γη σου,
 που σου χάρισαν θυμήσου
 πρόγονοι ικανοί περίσσια
 στην  καρδιά την λιονταρίσια.

ΕΛΕΝΗ ΜΑΝΙΩΡΑΚΗ

ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ

ΙΤΕ  ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΗΜΕΡΟΝ ΠΑΙΔΕΣ ΕΛΛΗΝΩΝ  ΙΤΕ

Τι να περιμένω!
Που με κρατούν πισθάγκωνα δεμένο,
αυτοί  που χρήστηκαν κυρίαρχοι του κόσμου.
κι είναι αβάστακτος ο πόνος κι καημός μου.

Σε τι  να ελπίζω! 
Σημαία χωρίς κοντάρι ανεμίζω.
Της οικουμένης ο ναός κοίτα κουρσεύεται
κι η κάθε είδους λευτεριά αλυσοδένεται.

Κοιτώ με δέος!
Ένας  λαός  μελλοθανάτων, τελευταίως
 να οδηγείται  σαν τυφλός στα κρεματόρια,
λένε  πατρίδα μου περάσαμε τα όρια;

Βράζει η ψυχή μου!
βογγώ μα φιμωμένη η φωνή μου,
«ας  πολεμήσουμε με όπλα τις αξίες
παραμερίζοντας   θεωρίες κι απραξίες»   

Που να ακουμπήσω!
Που δεν μου έμεινε φωνή  να τραγουδήσω,
άσμα θρηνητικό  της άγιας γης μου
 για τα ιερά και όσια της φυλής μου.

Αναρωτιέμαι!
Κοιτώ  τα όπλα μου και συλλογιέμαι
 σαν τι να σκέφτονται οι πρόγονοί μας.
Αχ! είναι η ντροπή όλη δική μας.

Ντροπή και χάλι
 «ήρωας σαν Έλληνας» θα γίνω πάλι
το φερετζέ της ευτυχίας στην άκρη αφήνω  
και τα όπλα τα ιερά ου καταισχύνω.

 Δεν θα επιτρέψω!
 Στο ένδοξο μου  παρελθόν θα επιστρέψω,
 Απ΄τον Αλέξανδρο βοήθεια θα ζητήσω
 τον Μιλτιάδη ,τον Λεωνίδα  θα ξυπνήσω.

Θα τη φορέσω!
τη φουστανέλα του τσολιά μόλις μπορέσω.
 Στον γέρο του Μωριά ευχή θα πέψω
 και της Ελλάδος του θεούς θα ικετέψω.
 

Πότε, αχ! πότε!
  θα ζωντανέψουμε ξανά το αρχαίο το τότε. 
Παίδες Διός,  πάλι εμπρός, τον  παιάνα πείτε
« Ίτε και πάλι σήμερα παίδες Ελλήνων Ίτε»

ΕΛΕΝΗ ΜΑΝΙΩΡΑΚΗ-ΖΩΙΔΑΚΗ
(δασκάλα,ποιήτρια, συγγραφέας)