ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΓΙΕ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ

  ΚΑΛΩΣ ΟΡΙΣΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΓΙΕ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ

Απόγευμα  Μαγιάτικης Παρασκευής  κι ένα προεδρικό αεροσκάφος  κομίζει στο αεροδρόμιο του Ελληνικού έναν σπάνιο επίσημο προσκεκλημένο.  Είναι το χρυσό αεροσκάφος του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν. Και πού το περίεργο. Κάθε τρεις  και λίγο στρώνουμε κόκκινα χαλιά  και σε στάσεις προσοχής και με χειροκροτήματα, υποδεχόμαστε  τον κάθε επίσημο ξένης χώρας  που μας κάνει την χάρη να μας επισκεφτεί.

Πόσους  αλήθεια επισήμους έχουμε καλωσορίσει τώρα τελευταία, με ξυνισμένα  μούτρα και κουμπωμένα αισθήματα, με την καχυποψία ότι κάτι από αυτά που μας έμειναν ήρθε να μας αρπάξει;  Κι έχουμε δίκιο οι λεηλατημένοι, γιατί με αυτές τις επίσημες  επισκέψεις έφτασε τίποτα στη Ελλάδα να μην ορίζουμε ,τίποτα να μην  είναι πια δικό μας για ενενήντα εννιά χρόνια.

  Και τώρα γιατί  η σημερινή επίσκεψη να είναι  διαφορετική; Κάθε ηγέτης το καλό της δικής του της χώρα δεν αποζητά; Ναι, αλλά ο σημερινός επισκέπτης είναι ο Πούτιν,ο μοναδικός αληθινός ηγέτης στον κόσμο, ο  μυστηριώδης ηγέτης μιας πάλαι ποτέ  φίλης χώρας. Μιας χώρας που από  πάντα είχαμε επενδύσει πάνω της  μεγάλες προσδοκίες κι ας απατηθήκαμε κατ’ επανάληψη. Τότε γιατί και πάλι, επιλήσμονες όλων των συμβάντων εναποθέτουμε στα χέρια του μεγάλου αυτού ηγέτη, την ελπίδα να συνεχίσουμε να υπάρχουμε σαν κράτος ,σαν έθνος, σαν λαός. Με συνείδηση ότι και πάλι μπορεί να απογοητευτεί, ο ευκολόπιστος ελληνικός λαός συνεχίζει να ελπίζει ότι ο Πούτιν κρατάει στο μανίκι του την μαγική συνταγή της ύπαρξής μας. Κι αυτό δεν αφορά μικρό κομμάτι του ελληνικού λαού. Το μεγαλύτερο μέρος των Ελλήνων   χωρίς να μπορεί να αποδείξει τι είναι αυτό που τον ωθεί, δηλώνει ευθαρσώς ότι  εμπιστεύεται τον Ρώσο Πρόεδρο. Καλωσορίσαμε λοιπόν με χαμόγελα και ζεστά αισθήματα τον μόνο άνθρωπο που νομίζουμε ότι μπορεί να μας βοηθήσει.  Η υποδοχή ανάλογη των αισθημάτων. Ω! πόσοι πάτησαν επίσημοι το κόκκινο χαλί που τους  στρώσαμε,  κι εμείς τους καλωσορίσαμε σύμφωνα με το πρωτόκολλο με  καμουφλαρισμένα  μειδιάματα και υποκριτικά καλωσορίσματα.

 Ω! πόσοι μας ξεγέλασαν επίσημοι προσκεκλημένοι με προσωπεία  ψεύτικα και καμουφλαρισμένα λόγια!

Τελικά καταλάβαμε  ότι όλοι όσοι μας επισκέπτονται, δεν είναι φίλοι.  Μα εμείς τους στρώνουμε τραπέζι με τα πλούτη τής καρδιάς μας. Φεύγοντας μάς κλέβουν όχι μόνο τα πλούτη της καρδιάς αλλά και τα πλούτη της πατρίδος μας. Και τώρα να τος,  ένας μεγάλος ηγέτης από τον παγωμένο βορρά μας επισκέφτηκε  και εμείς ελπίζουμε να ζεστάνει τις παγωμένες μας ελπίδες και να δώσει πνοή ζωή στην ψυχορραγούσα  χώρα μας. Αλλά πάνω απ’ όλα ελπίζουμε  να πείσει τα άλλα κράτη να πάψουν να ταΐζουν το στόμα του πολέμου με ανθρώπινες σάρκες. Να εξαφανίσει την τρομοκρατία. Να αποκαταστήσει την αδικία εις βάρος αδικημένων λαών. Να φέρει την ισορροπία στην ταλαντευόμενη ανθρωπότητα. Και στο τέλος  να σώσει τον πλανήτη. Ε! σιγά και ποιος είναι αυτός που τα μπορεί όλα αυτά; Ποιος είναι αυτός που κρατά και παίζει στην παλάμη τους την υδρόγειο σφαίρα. Α! δεν το μάθατε. Ο Πούτιν μπορεί να είναι και εξωγήινος που ήρθε με ειδική αποστολή στην γη σε ρόλο σωτήρα. Για καλοκοιτάξτε τον, δεν μοιάζει με εξωγήινο;. Αυτό το βλέμμα το αετίσιο, αυτή η αυτοπεποίθηση, αυτή η σιγουριά με την οποία αντιμετωπίζει τους αντιπάλους του και τόσα άλλα ενδεικτικά στοιχεία,  δεν τον διαφοροποιούν από τους κοινούς θνητούς ; Ναι, υπάρχει μια  συγκεκριμένη θεωρία που  θα μπορούσε πολύ εύκολα να είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας, μιας και έχει να κάνει με καλούς και κακούς εξωγήινους. Σύμφωνα λοιπόν με αυτή την  θεωρία, ο Βλαντίμιρ Πούτιν έχει βοήθεια από τους εξωγήινους.    Συγκεκριμένα, εξωγήινοι με την  πλατιά σημασία της λέξης, παρέχουν στους Ρώσους την τεχνογνωσία ώστε να ανταγωνιστούν τους Αμερικάνους και να  νικήσουν τους «Dracos» που θέλουν να καταστρέψουν την ανθρωπότητα. Δεν γνωρίζω αν ο Πούτιν είναι εξωγήινος κι αν οι σύμβουλοι του βρίσκονται στο υπερπέραν, γνωρίζω όμως ότι είναι διαφορετικός, διαθέτει  ισχυρή προσωπικότητα, πυγμή, και θέληση. Άνθρωποι με τέτοια σπάνια χαρακτηριστικά είναι  αυτοί που ονομάζονταν  στην αρχαία Ελλάδα « ΑΡΙΣΤΟΙ». Ας ελπίσουμε να είναι είς εκ των αρίστων ο φιλοξενούμενος πρόεδρος.

Τον  καλωσορίσαμε λοιπόν  στην γαλανή   πατρίδα μας  με συναισθήματα ζεστά και ανομολόγητες προσδοκίες. Το «πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι δικά μας θα ΄ναι στα χέρια του το εναποθέσαμε. Έτσι πιστεύουμε εμείς  οι αιθεροβάμονες ότι θα με τις πολεμικές του δραστηριότητες θα μας δώσει πίσω την Πόλη. Επιτρέψτε μας να ονειρευόμαστε .Δεν πέθανε ποτέ κανένας πλάθοντας όνειρα, η έλλειψη τους είναι αυτή που φέρνει την αδράνεια και τον θάνατο. Δεν  μπορεί να ξέρεις κανείς τι περιέχει η φαρέτρα του Πούτιν. Εμείς ελπίζουμε τα καλύτερα. Εξάλλου σε συζήτηση για την Ρωσία,  που έγινε πριν από λίγο καιρό, στην έκθεση βιβλίου του Τορίνο, με αφορμή την έκδοση στα ιταλικά του βιβλίου του ελληνιστή Γκι Μετάν με τίτλο  «Ρωσία – Δύση, ένας χιλιετής πόλεμος» είναι εμφανής η ρωσοφοβία από την εποχή του Καρλομάγνου ως την ουκρανική κρίση. Ελβετός δημοσιογράφος και πολιτικός εξετάζει αυτό που λέει ο τίτλος του βιβλίου,  την φοβία της Δύσης δηλαδή απέναντι στην Ρωσία.  Μια φοβία που βρίσκεται μάλλον στον αντίποδα της ελληνικής ρωσοφιλίας. Όπως αναφέρει, η Δύση εξακολουθεί να βλέπει με δυσπιστία την  Ρωσία. Χωρίς την  Μόσχα, όμως, η επαναπροσέγγιση της Αμερικής και της Ευρώπης με το Ιράν θα ήταν αδύνατη. Ενώ καθοριστική ήταν και η ρωσική παρέμβαση στην Συρία. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο φόβος απέναντι στη Ρωσία, , συνδέεται και με ένα άλλο συναίσθημα: Την περιφρόνηση και τον φθόνο των Δυτικών για τους Έλληνες. Ναι είναι αλήθεια ότι μας μισούν και μας ζηλεύουν απεριόριστα οι εκ Δύσεως φίλοι. Οι ευεργετηθέντες, που μας  χρωστούν τα πάντα και τώρα μας παίρνουν και  τα υπόλοιπα και που  φοβούνται μη και φύγουμε από τη σφαίρα της επιροής τους.

 Να την  λοιπόν, μέσα στο παιχνίδι της επικράτησης του ισχυροτέρου   και η Ελλάδα. Τώρα το γιατί από πάντα είχε μπει στο μάτι των μεγάλων η μικρή- απέραντη πατρίδα μας, ποτέ δεν μας άφησε η ανθελληνική μας παιδεία να το κατανοήσουμε. Αλλά δεν μπορεί.  Για να την πολεμούν οι μεγάλοι του κόσμου με τόσο μένος,για να είναι το μήλο της έριδος, μάλλον εμπόδιο θα στέκεται στα σχέδια τους. Και ποιος άλλος εμποδίζει την επέκταση των σχεδίων της Νέας Τάξης. Μα ο Πούτιν.  Να γιατί πολλοί Έλληνες τολμούν και του δίνουν το χρίσμα του σωτήρα, με μια ευδιάκριτη αμφιβολία « από πότε η Ελλάδα έχει φίλους» να αιωρείται στο πίσω, πίσω μέρος του μυαλού τους.  Για την ώρα όμως ο Ρώσσος Πρόεδρος  λογιέται φίλος και σαν έμπιστο φίλο τον υποδεχτήκαμε. Ένας ολόκληρος στρατός απλώθηκε  στην Αθήνα, καλύπτοντας κάθε γωνιά όπου μπορούσε  να τρυπώσει και ο παραμικρός κίνδυνος. Από κοντά και οι δεκάδες Ρώσοι φρουροί του προέδρου, βγαλμένοι λες από ταινίες αφιερωμένες σε υπερσύχρονες μυστικές υπηρεσίες, γεμάτοι όπλα. Κι ενώ στον ουρανό της Αθήνας πετούσαν δύο ελικόπτερα της ΕΛ.ΑΣ. καθ’ όλη τη διάρκεια της επίσκεψης Πούτιν, στον βυθό της Χαλκιδικής, στον κόλπο του Αγίου Όρους, βατραχάνθρωποι του Λιμενικού κάνουν εκτεταμένες έρευνες τις οποίες θα συνεχίσουν και κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του Ρώσου προέδρου στα Αθωνικά μοναστήρια. Κι όταν ακούστηκαν από το στόμα του προέδρου, για πρώτη φορά στην ιστορία της υποδοχής αρχηγών τα λόγια:   «Να ευχαριστήσω τους κατοίκους της Αθήνας για την θερμή υποδοχή και θα ήθελα να τους ζητήσω συγγνώμη για ορισμένα προβλήματα που ενδεχομένως τους δημιουργήσαμε» τότε καταλάβαμε ότι πράγματι ήταν  διαφορετικός.  Το  ότι η ελληνική πολιτική ηγεσία ήταν κουμπωμένη (αν μπορούσε ας έκανε κι αλλιώς) ήταν εφταφάνερο.

Ψυχρό το κλίμα Βόρειε φίλε, καθώς η και  παρούσα κυβέρνηση προσανατολίζεται φιλοατλαντικά, έχοντας στενές σχέσεις και επαφές με την Ουάσινγκτον και το ΝΑΤΟ. Η χώρα μας είναι και ήταν  εγκλωβισμένη στο δόγμα του «ανήκομεν εις την Δύσιν» και  δεν διαθέτει  περιθώρια ελιγμών.  Εμείς όμως συνηθισμένοι να δίνουμε απλόχερα υποσχέσεις συμφωνήσαμε να παίξουμε  το ρόλο μεσολαβητή μεταξύ  Ρωσίας και Ευρωπαϊκής Ένωσης. Άντε πάλι μεγάλε Έλληνα σπουδαίο ρόλο σου ανέθεσαν. Γιατί είσαι μεγάλος αλλά δεν σου επιτρέπουν να το ξέρεις.  Άραγε όλα όσα συμφωνήθηκαν, θα επιτρέψουν  οι προστάτες  μας να υλοποιηθούν; Αλλά δε βαριέσαι, ποιες συμφωνίες τηρήσαμε και θα σκάσουμε και για τις καινούριες.

Ας είναι αυτή η επίσκεψη μας έδωσε μια ανάσα να αντέξουμε τα επόμενα.

Η θρησκευτική ηγεσία, έχω την γνώμη, δεν γιόρτασε όπως αναμενόταν τον ερχομό του  ορθόδοξου προέδρου. Να  έρχεται σαν αντιπρόσωπος της Ορθόδοξης Ρωσίας κι  η εδώ ορθοδοξία να τον  υποδέχεται με λόγια λιγοστά και τετριμμένα; Αλλά αυτοί για αλλού έχουν βάλει ρώτα  όπως φαίνεται. Θα δείξει. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι  προωθείται με κάθε τρόπο και μέσον η πανθρησκεία,  ώστε να σπάσει ο δεσμός του ελληνικού λαού με τον ρωσικό.

Πάντως η χώρα του φωτός, με  απολλώνιο το φως πλημμυρισμένη, υποδέχτηκε τον μεγάλο ηγέτη κι η  Ολύμπια αύρα  τον  κατευόδωσε για τον επόμενο προορισμό σου. Τον  ευχαριστούμε για την επίσκεψη, την φιλία και την  σπορά ελπίδων, σε μια χώρα που ξέχασε να ελπίζει. Αν και  σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του el.gr, στην Ελλάδα  δεν ήρθε ο ίδιος. Ήρθε  για λόγους ασφαλείας, ένας από τους σωσίες του.  Εμείς  πάντως  τον αληθινό Πούτιν υποδεχτήκαμε, φιλοξενήσαμε  και κατευοδώσαμε. Τον ευχαριστούμε και του  ευχόμαστε. «ΚΑΤΕΥΟΔΙΟ».

( Το θρησκευτικό κομμάτι της επίσκεψης δεν με απασχολεί, ελπίζω ούτε και   τον Πούτιν»

  ΕΛΕΝΗ ΜΑΝΙΩΡΑΚΗ-ΖΩΙΔΑΚΗ
(δασκάλα)

Πηγή για τους εξωγήινους http://ellaniapili.blogspot.gr

       

Ελλήνων απαίτηση

    Ελλήνων απαίτηση

Δώστε μας πίσω την Ελλάδα που μας  κλέψατε
 που ολόρθη  προχωρούσε  και γελούσε
και   έστρωνε με γιασεμιά το όνειρο
μιας νέας γενιάς που κάρπιζε κι ανθούσε.

Δώστε  μας  πίσω την γεννήτρα των Ολύμπιων,
που  αγνώμονες πετάτε στην αφάνεια
μα είναι  πηγή που ρέει ανεξάντλητη,
η αιώνια ελληνική υπερηφάνεια.

Δώστε μας πίσω την  πατρίδα  που  αστόχαστα,
μοιράζετε στους ξένους τα προικιά της, 
 οι  αλλοδαποί να θωρούνται Έλληνες,
 παιδιά να μη γεννάνε τα παιδιά της.

 Δώστε μας  πίσω τον λαόν τον υπερήφανο
που είχε το σπέρμα της χαράς για οδηγό του.
Ένας λαό που ‘χε στ’αφτί του το γαρύφαλο
τώρα περίστροφο ακουμπά  στον κρόταφό του.

Όμως λογιάστε το, ο λαός αυτός δεν  χάνεται
μια σπίθα στην αιθάλη μόνο φτάνει
να ζωντανέψει μνήμες,  της πατρίδος του
 αίμα να μην λεκιάσει το φουστάνι. 

ΘΛΙΒΕΡΗ ΥΠΟΔΟΧΗ

ΘΛΙΒΕΡΗ ΥΠΟΔΟΧΗ

Περί την 12^η της 31ης  Δεκεμβρίου

Νύχτα Δεκέμβρη,
χιονιάς και κρύο
κι ο χρόνος ο παλιός
 να λέει αντίο.
Από τα μάτια του το δάκρυ τρέχει
 αυτά που έζησε δεν τα αντέχει.

Τοπίο γκρίζο,
άδεια μπαλκόνια,
χωρίς γιρλάντες ,
δίχως λαμπιόνια.
να κουρελιάζεται η  γνωστή ρεκλάμα
και να εναλλάσσεται γέλιο με κλάμα.

Οι δρόμοι άδειοι,
θολό τοπίο,
 απελπισία,
πρόσωπο κρύο
Κι ο  κάθε Έλληνας να συλλογιέται
αυτό που  έχασε με τι μετριέται .

Με λάμψεις κρότου.
φωταγωγίες 
χαράς χαμόγελα
τελετουργίες ,
τον νέο χρόνο καλωσορίσαμε
 και τα όνειρα πώς ξανακτίσαμε!  

Ο νέος χρόνος
καθώς σιμώνει,
το βλέμμα απλώνει 
και μαρμαρώνει. 
Βλέπει μια χώρα  αλυσοδεμένη 
κι ας φωταγώγησε την οικουμένη.

Το άρμα του τρέχει.
Παντού τα ίδια.
Μικρά παιδιά, 
χωρίς παιχνίδια.
Μούσκεμα όλα χαρές κι ελπίδες 
 κι έχουν συνέχεια οι καταιγίδες.

Χρόνε, μην κλαις.  
Ο ήλιός  μας λάμπει.
χορεύει η θάλασσα
Ανθούν  οι  κάμποι.
 Χρόνε μας έμεινε κι η ιστορία
λαμπρή, αγέρωχη,τρανή Κυρία
 να μας θυμίζει
τα περασμένα
 τα μεγαλεία.

 
 

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΩΝ ΜΟΝΟΓΕΝΝΩΝ ΥΙΩΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΩΝ ΜΟΝΟΓΕΝΩΝ ΥΙΩΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

                   Χειμερινό ηλιοστάσιο (21 Δεκεμβρίου)

 Η παρουσία των Ελλήνων και του Ελληνικού πολιτισμού χάνεται στο βάθος του χρόνου.

Στην  κυριολεξία  εξαπλώνεται σε όλον τον κόσμο, αφού πέρασε  στάδια κυκλικής καταστροφικής εξέλιξης  παγκόσμιας εμβέλειας. (Τρεις κατακλυσμοί,του Ωγύγου, του Δαρδάνου και  του Δευκαλίωνα)

   Θρησκεία τους  ήταν η παγκόσμιος θρησκεία της χρυσής εποχής, προσαρμοσμένη στην νοοτροπία και στην ιδιοσυγκρασία των Ελλήνων.  Οι  Έλληνες δεν  πίστευαν δεν προσκυνούσαν, αλλά απέδιδαν τιμές  στους θεούς τους με πολλούς τρόπους .

Οι πρώτες Ηλιακές θεότητες που εμφανίζονται στην Θεογονία του Ησίοδου είναι οι Τιτάνες Υπερίων και Θεία ,οι γενήτορες του Ήλιου, της Ηούς και της Σελήνης.

Αργότερα στην θρησκευτική αντίληψη των προγόνων μας κυριαρχεί η λατρεία του ήλιου,ο οποίος είτε σαν Υπερίων,είτε σαν Απόλλων ήταν ο σημαντικότερος θεός των Ελλήνων.

Ο Ήλιος  όμως κατείχε δεσπόζουσα θέση σε σε όλες τις αρχαίες θρησκείες .Στο μακρινό παρελθόν, για τον πρωτόγονο η παρατήρηση και η κατανόηση των εποχικών μεταβολών που επέβαλε η πορεία του Ήλιου, οι Ισημερίες  και τα Ηλιοστάσια, ήταν θεμελιώδης προϋπόθεση για την επιβίωσή του.  

 Στις ισημερίες και στα αντίστοιχα Ηλιοστάσια τοποθετήθηκαν σπουδαίες γιορτές με θαυμάσιο τελετουργικό και λαϊκά -κατά τόπους- έθιμα, τα οποία εκχριστιανισμένα επιζούν μέχρι σήμερα.

Η εαρινή ισημερία (21 Μαρτίου) και η αντίστοιχη φθινοπωρινή Ισημερία
(22 Σεπτεβμρίου) χρησιμοποιήθηκαν  ως ημερολογιακά ορόσημα.

 Το θερινό(21 Ιουνίου) γιόρταζαν την δόξα του ήλιου και το χειμερινό ηλιοστάσιο(21 Δεκεμβρίου)

την γέννηση των μονογενών υιών του Θεού.

Κατά την χειμερινή τροπή του ήλιου χειμερινό Ηλιοστάσιο   (21 Δεκεμβρίου)  οι Έλληνες γιόρταζαν την γέννηση του Διόνυσου του Ζαγρέως. Η  εορτή αυτή ήταν υψίστης σπουδαιότητας γιατί η ανθρώπινη ψυχή έφτανε στα όρια τέτοιας διανόησης που μπορούσε με τις επιδράσεις του Ουρανού να εκδηλώσει ικανότητες προς απόκτηση γνώσης με τη βοήθεια της οποίας μπορούσε να κατακτήσει τα μέσα της πνευματικής της ανόδου.

 Αλλά κι  οι άλλοι   μονογενείς υιοί του θεού, οι μεγάλοι δάσκαλοι και μύστες, οι οποίοι υπήρξαν ιδρυτές  όλων των αρχαίων θρησκειών γεννήθηκαν κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο.  Γέννηση τους όμως  δεν είναι η ανθρώπινή τους εμφάνιση,αλλά η αλληγορική εικόνα της πνευματικής τους αναγέννησης ,αφού κατανικηθεί ο τιτανικός τους κόσμος.

 Κατά το χειμερινό Ηλιοστάσιο (από 21 μέχρι 27 Δεκεμβρίου) γεννήθηκαν:  Ο Απόλλων-Φοίβος -Διόνυσος – Ζευς για τους Έλληνες, ο Όσιρις για τους Αιγυπτίους, ο Μίθρας

για τους Πέρσες,ο Βράχμα για τους Ινδούς,ο Βάαλ για τους Βαβυλωνίους   και τόσοι άλλοι Μεσσίες.
 Ο Όσιρις  είχε πάνω από 200 ιερά ονόματα, συμπεριλαμβανομένων των «Κύριος Κυρίων», «Βασιλεύς Βασιλέων», «Θεός Θεών», «Ανάσταση και Ζωή», «Καλός Ποιμήν».Η έλευσή του είχε προαναγγελθεί από Τρείς Σοφούς Άνδρες.

Ο Βάαλ είναι μια Θεία Αρχή, που αντιπροσωπεύει, και συμβολίζει την κάθοδος του πνεύματος , την  δέσμευσή του  με την ύλη, είναι η φυσική δημιουργία, είναι η γέννηση! 

Αυτή η κάθοδος του πνεύματος στην ύλη είναι ό, τι αναφέρεται σε ορισμένα 
θρησκευτικά κείμενα ως «πτώση» και «προπατορικό αμάρτημα». Ωστόσο, "η πτώση", ή το "προπατορικό αμάρτημα" δεν είναι η αυτοεπιβαλλόμενη ενοχή, όπως πολλοί από εμάς πιστεύουν.
 Ο Βράχμα, είναι ο θεός δημιουργός της Ινδουιστικής Τριάδας: Βράχμα-Βισνού-Σίβα         

Ο Μίθρας γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου, ως απόγονος του Ήλιου, μέσα σε μια σπηλιά. 

Στις κατακόμβες της Ρώμης έχει διατηρηθεί ένα κατάλοιπο της παλιάς Μιθραϊκής λατρείας. Είναι μια εικόνα του Μίθρα που είναι βρέφος  στην αγκαλιά της Μητέρας του, και στα πόδια τους προσφέρονται δώρα από Πέρσες Μάγους.

Ο Μίθρας αποκαλείτο ως «ο καλός ποιμήν», «η οδός της αλήθειας» και «το φως το αληθινό», επίσης αναφέρεται ως, ο Λυτρωτής, ο Σωτήρας, ο Μεσσίας και ήταν αυτός που ταυτίστηκε τόσο πολύ με το λιοντάρι και το αρνί.

Ο Μίθρας ετάφη σε έναν τάφο και μετά από τρεις μέρες αναστήθηκε. Η ανάστασή του γιορταζόταν  κάθε χρόνο.

 Ο Απόλλων-Φοίβος -Διόνυσος  Ζευς, γεννήθηκε μέσα σε ένα σπήλαιο στο όρος Ίδη της Κρήτης.. Κινδύνευε από τον Κρόνο(όπως ο Χριστός από τον Ηρώδη).Τα ζώα που είχαν σαν χειμερινό τους καταφύγιο το σπήλαιο της Ίδης  οδηγούμενα από ένστικτο με την ανάσα τους ζέσταναν το βρέφος αιώνες πριν  κάνουν το ίδιο, στο σπήλαιο της Βηθλεέμ.

Κατά τα Διονυσιακά μυστήρια ο Ζευς  ανακύρηξε τον Διόνυσο «Υιό του». Ο Διόνυσος δε, φαίνεται να λέει στους υπό μύηση «είμαι η ζωή και ο θάνατος».

   Ο Ορφέας και άλλοι συνδέουν τη γέννηση του Διόνυσου με την εμφάνιση ενός ιδιαίτερα λαμπρού αστεριού γι’αυτό τον ονομάζουν «Αστροφαή».

Στην πραγματικότητα κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο οι αρχαίοι λαοί  γιόρταζαν την αναγέννηση του φωτός.

 Γιατί ενώ ο ήλιος έτεινε να εξαφανιστεί(εννέα ώρες η μέρα) ξαφνικά στέκεται.  Τρεις ολόκληρες μέρες  δεν αλλάζει θέση  στο ουράνιο στερέωμα και την 25^η Δεκεμβρίου εμφανίζεται αναγεννημένος κλέβοντας από τη νύκτα(σκότος) το φως και χαρίζοντας το στην ημέρα.

Τα Ηλιούγεννα λοιπόν γιόρταζαν  την 25^η Δεκεμβρίου οι πεφωτισμένοι μας πρόγονοι, πριν η  «εξ αποκαλύψεως θρησκεία» οικειοποιηθεί και φέρει  στα δικά της μέτρα όσα από την θρησκεία  των Ελλήνων δεν μπόρεσε παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειες να εξαφανίσει και να  δαιμονοποιήσει.
Τελικά τον 4ο αιώνα ο Πάπας Ιούλιος αναγκάστηκε να ορίσει τα γενέθλια του Ιησού στις 25 Δεκεμβρίου του Ιουλιανού ημερολογίου, βαφτίζοντας Χριστούγεννα τις γιορτές και τα έθιμα που προϋπήρχαν.
Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που οι Έλληνες περιμένουν με συγκίνηση την γέννηση του Θεανθρώπου που τώρα ονομάζεται Ιησούς, γιατί μέσα στα κύτταρα τους κουβαλούν υποσυνείδητες μνήμες της γέννησης των  δικών τους Θεών αιώνες πριν.

ΚΑΛΑ ΗΛΙΟΥΓΕΝΝΑ 

 

Η ΕΥΡΩΠΗ ΤΟΥ ΔΙΑ

Η ΕΥΡΩΠΗ ΤΟΥ ΔΙΑ

                (Ιούλιος 2015)

Ο Δίας την πολύπαθη  Ιώ καθώς αγγίζει

 παιδί γεννάει εκ της αφής που Έπαφο το είπαν.

Ο Έπαφος την Μέμφιδα του Νείλου θυγατέρα

 νυμφεύτηκε κι απέκτησαν απόγονους σπουδαίους:

τον Kάδμο, τον Αγήνορα, τον Αίγυπτο, τον Θήβο

που απλώνονται εκπολιτιστές σε όλην την Μεσόγειο.

Ο Αγήνορας στην όμορφη Φοινίκη βασιλεύει,

κόρη γεννά πεντάμορφη που Ευρώπη ονομάζει.

Έρωτας κτύπησε βαρύς τον Δία σαν την είδε,

 Ταύρο λευκός εντύθηκε και μπρος της φανερώθη.

Εξελογιάστη η κορασίς  από την ομορφιά του

τα κέρατά του στόλισε με άνθη μυρωδάτα,

 πάνω του άστοχα έγειρε και το ταξίδι αρχίζει.

Σαν άνεμος,  λευκός θεός  το Αιγαίο διασχίζει.  

 Δελφίνια, Έρωτες, Τρίτωνες και Ποσειδώνιες αύρες

 συνόδευαν και έψαλλαν τον θεϊκόν υμέναιο. 

 Σε ολογάλανη αμμουδιά   στης Γόρτυνος τα μέρη

 ο Δίας μεταμορφωθείς γοητεύει την Ευρώπη

κι αυτή του γέννησε παιδιά ισάξια του Πατέρα,

 τον Μίνωα τον Ραδάμανθυ τον άξιο Σαρπηδόνα.

Η φύτρα του Αγήνορα η γαλανή Ευρώπη

στην γηραιά την ήπειρο το όνομα  χαρίζει

που δείχνει ότι οι πανάρχαιοι Έλληνες  εκπολιτίσαν 

κι άφησαν τα σημάδια τους  σε ολόκληρο τον κόσμο,

καταβολές ελληνικής προϊστορίας και δόξας.

Και τώρα ποιος αμφισβητεί την θέση της Ελλάδος

σε χώρο με  ελληνικό όνομα στολισμένο;

Ξεχάσατε ότι οι Έλληνες δομήσανε τον λόγο

και πρώτοι φωταγώγησαν τα άγονα σας σκότη.

Του άθλιου, θρησκευτικού Μεσαίωνα, σκεφτείτε,

η Αναγέννηση έβαλε στα θέμελα μπουρλότο

που πάλι πυροκροτητής ήταν η Ελλάνια λάμψη;

Καλοσκεφτείτε  το λοιπόν το ποιος χρωστάει στον άλλο.

 Η Ευρώπη αν λείπει η Ελλάς, Ευρώπη δεν λογάται.

Μα αν πάλι επιμένετε κάνετε δίκαια κρίση

Θέλουμε πίσω το ΟΝΟΜΑ, τις λέξεις, τις ιδέες,

τις σκέψεις άριστων ανδρών και των σοφών τις ρήσεις.  

Να βρείτε άλλο όνομα για την δημοκρατία,

το θέατρο, την μουσική, το ουράνιο στερέωμα,

τους όρους της Ιατρικής, τον όρκο του Ιπποκράτη

 και άλλες που στολίσανε την άμουση σας γλώσσα

Μπορεί να υπερβήκαμε το «μέτρον» των Αρχαίων.

Μάς πλάνεψαν τα δάνεια, που αλλού αποσκοπούσαν.

Τα πλάνα και τα ψεύτικα συνένοχους μας βρήκαν

γιατί ο σπόρος  της χαρά του γελαστού Διονύσου

εκάρπισε και σπόρισε, κληρονομιά σπουδαία.   

 Τώρα  ψυχροί επιλήσμονες, των Ολυμπίων την χώρα,

στην φτώχεια στην ταπείνωση στον όλεθρο ωθείτε.

Μα έχουμε όπλα οι Έλληνες στις αγορές του κόσμου,

 Απέθαντα, ακατάλυτα, μοναδικά, πανάρχαια

που δεν ξερνούν φωτιά και πύρ, αλλά ζωή και γνώση

 και  πάλι την πατρίδα μας στα ουράνια θα ανεβάσουν.

Γιατί είναι η ΕΛΛΑΔΑ μας του σύμπαντος η πύλη,

 του Απολλώνιου φωτός η ζωοδότρα μήτρα,

είναι η χώρα ισόθεων, θεών και ημιθέων.

Μη, μην τρομάζεις μάνα Ελλάς  είναι αποφασισμένος

 ο Δίας  με τον κεραυνό δίπλα σου  αρματωμένος,

 να σε κρατήσει σταθερά στο ανέβασμα και πάλι

πεντάμορφη, μοναδική στου χρόνου την αγκάλη.

ΕΛΕΝΗ ΜΑΝΙΩΡΑΚΗ-ΖΩΙΔΑΚΗ

       (δασκάλα) 

    

    

  

  

 

  

ΣΠΑΘΙΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ -ΦΩΤΙΕΣ ΣΤΟ ΣΩΜΑ

ΣΠΑΘΙΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ- ΦΩΤΙΕΣ ΣΤΟ ΚΟΡΜΙ
                          (Ιούλιος 2015)

Δεν φτάνουν τ’ άλλα βάσανα πολύπαθη Ελλάδα,
που την ψυχή  σου ξέσχισαν σε χίλια δυο κομμάτια,
όφις   εχθρός πασίγνωστος ξερνά φωτιά και καίει
τις ομορφιές  σου γαλανή πατρίδα μου, και κλαίμε.

Παμφάγες φλόγες  ύποπτες τα δάση καταπίνουν,
τα  ζώα τα φοβιτσιάρικα, τους φτερωτούς ενοίκους,
τις  συναυλίες των τζιτζικιών, των ζουζουνιών τον βόμβο.
 Κι άνθρωποι ακόμη    θύματα  του κόκκινου θανάτου.

Γεροξεκούτης ο βοριάς συνδράμει και οπλίζει
το οπλοστάσιο της φωτιάς με κάθε  ανασαιμιά του
 και αναστηλώνει ο ανόητος της πυρκαγιάς το μπόι
και  ο  μαρτυριάρης ο  καπνός  το εσο ες του  ας στέλνει.    

Πεύκα, περήφανα κορμιά, λαμπάδες αναμμένες,
 φωτιάς πυροτεχνήματα  τα κουκουνάρια στέλνουν
αγγελιοφόρους στους θεούς  να τρέξουν  να συνδράμουν
πριν γίνει  αποχρωματισμός του πράσινου σε μαύρο.

Ρίξτε θεοί τον κεραυνό του δίκιου στους αδίκους
που  χάρυβδες  θα ρούφαγαν την  θάλασσα αν μπορούσαν
 θα σκίαζαν τον ήλιο μας, θά ‘κλεβαν τη λαλιά μας    
θά «σβηναν την μαρμάρινη λαμπρή μας ιστορία.  

 «Μεριάστε φλόγες», να διαβεί καψαλισμένη η Μάνα,
 να αγγίξει με τα χέρια της να κλάψει να θρηνήσει
 να ράνει με το δάκρυ της τον αγιασμένο τόπο
πάλι να ανθίσουν τα βουνά και να καρποφορήσουν.

ΕΛΕΝΗ ΜΑΝΙΩΡΑΚΗ ΖΩΙΔΑΚΗ
(δασκάλα)

ΑΠΌ ΤΗΝ ΜΥΘΙΚΗΝ ΣΙΓΉΝ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ ΛΟΓΟ

Απηγγέλθη στις 21 Ιουνίου 2015 από την Μανιωράκη Ελένη,στην αρχαία Ολυμπία, στο συμπόσιο ποίησης της ΠΕΛ (Πανελλήνια, Ένωσις Ελλήνων Λογοτεχνών)

ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΥΘΙΚΗΝ ΣΙΓΗΝ  ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ ΛΟΓΟ

Ευθύς μετά την έκρηξη του κοσμικού ωού,
ο Ερωφάνης πρόβαλε,
ο πρώτος του εκδηλωμένου κόσμου αυτοκράτορας,
το Ολύμπιο Δωδεκάθεο επεκράτησε της δεκαετούς τιτανομαχίας
και ο κεραυνός του Διός έδωκεν τόπο στο δίκιο.
Εδώ από την μυθικήν σιγή δομείται ο Έλλην λόγος.
Εδώ η πρώτη των ονομάτων επίσκεψις.
 Εδώ,Ελευσίνια κι άλλα μυστήρια αποκαλύπτουν τον λόγον της αληθείας.
Εδώ ο εστεμμένος με άμπελον και κισσόν Διόνυσος διδάσκει την  τέχνη του γέλιου κι ο Ήφαιστος πλάθει στα εργαστήριά του τον Τάλω.
Εδώ μαντεία  χρησμοδοτούν τα μελλούμενα,
χέρια θεϊκά σμιλεύουν το μάρμαρο και τον λόγον
 και το Έλλην ή βάρβαρος
διαχωρίζει ευθαρσώς των Ελλήνων το γένος.
Εδώ υψώθηκαν από αλλόθρησκους ακόντια μίσους ,
κούρους και κόρες εις έδαφος έφεραν
 και  αρμονία  και κάλλος στην λήθη εβύθισαν.
Μα σε αυτόν εδώ τον ιερόν, της Ολυμπίας τόπον
 ακόμη και τώρα ανοίγει η πύλη του ήλιου
κι  θυρσοφόρος Απόλλων αγκυροβολεί στον ιερόν του Δία ναό.
Ηλιαχτίδα, απαστράπτουσα, γέννημα καλοκαιρινού θαύματος, φίλημα δίνει επί κοίλου κατόπτρου
και ξεπετιέται αυτογέννητο φως
απ΄ της αρχαίας Ολυμπίας τα κοχλάζοντα στήθη,
 ανάβοντας τον πυρσό του Απόλλωνα.
Παρθένα κόρη, του Απόλλωνος Πρωθιέρεια
τον πυρσόν περιφέρει,  διακηρύττοντας
στα πέρατα τα ιδεώδη τα απέθαντα
των οπαδών της κοσμογονίας.
Τα σύμπαντα δονούνται από Απολλώνιες αύρες,
κυκλώπεια τείχη φθαρμένων ιδεών κατακρημνίζονται
και κυκλώνες ελληνικών ιδεωδών
 αφανίζουν σκοτάδια εντέχνως πεφωτισμένα.
Οι κόσμοι μουδιασμένοι το γόνυ κλείνουν ευλαβικά
 στο φως το Ολυμπιακό, στο φως  το άγιο.
Ο Έλλην λόγος αφυπνιστής ωδή συνθέτει δοξαστική
 στης Ολυμπίας τη φλόγα.
«Χαίρε φλόγα της αμάθειας τα σκότη διαλύουσα».
«Χαίρε σπίθα το κάθε ιδεατό αφυπνίζουσα».
«Χαίρε λάμψη των βαρβάρων τα πλήθη φωτίζουσα».
«Χαίρε πνοή Ελλήνων πνοές φωσφορίζουσα».
Σ’αυτόν  εδώ τον τόπον πάλι θα αναγεννηθεί,ο Έλλην λόγος,
πάλι θα λάμψουν  όλες οι εκφάνσεις
του Απολλωνίου φωτός,
διακηρύττοντας στα πέρατα των συμπάντων
 τον τελευταίον χρησμόν της Πυθίας Νικάνδρας:
« Έστ’ήμαρ ότε Φοίβος πάλιν ελεύσεται και ες αεί έσεται».